In aanloop naar de actie voor de hersenstichting gingen Heijmert en ik wandelen tussen Asperen en Heukelum. Na ruim 10 km zei ik: ‘hè, ik loop weer lekker.’ Nauwelijks een paar honderd meter verder glij ik uit. Ik probeerde nog overeind te blijven door wat snelle pasjes te zetten maar ik kreeg geen grip meer […]
Wij houden van wandelen, Heijmert en ik. We leerden elkaar kennen op een wandeltocht door de Ardennen. We zaten destijds allebei in de derde klas van de middelbare school. Sindsdien lopen we samen op en inmiddels zijn we meer dan 35 jaar getrouwd. Er is wel een probleem bij het wandelen: Heijmert is 25 cm
Langbeen en keffertje Meer lezen »
Het eerste officiële trainingsrondje met wandelschoenen aan, rugzak op en wandelstokken. Ik zeg nog: ‘het voelt wel gek om hier op straat met stokken te gaan lopen.’ In een straal van 4 kilometer rond ons huis zijn slechts twee stukjes onverhard pad te vinden, beide ongeveer 700 meter. Ik ga dus asfalt lopen. ‘Kan jou
Mijn voeten laten zich qua vorm het best omschrijven als kwik-kwek- en kwakpootjes. Zij zijn niet groot maar de linkervoet is nog een maatje kleiner dan de rechter. De ervaring leert dat nieuwe schoenen nooit lekker zitten. Ik moet altijd door een fase van blaren heen. Wel weet ik inmiddels dat een schoen wel vaak
Schoenen in de diepvries Meer lezen »
Wat is moeilijker: in mijn eentje de Eifelsteig lopen of meer dan €1000 ophalen voor de hersenstichting? Na afloop van de wandeling en de inzameling zal ik jullie het antwoord laten weten. Als de Coronamaatregelen in Nederland en Duitsland het toelaten wil ik eind april met de Eifelsteig beginnen. 313 km verdeeld over 15 dagen. Mijn naam
Wandelen voor succesvol behandelen Meer lezen »
Mei 2005 Het is warm en de lucht van de brandende kaarsen hangt zwaar onder de balken van de houten kapel. Een voor een sluipen de zusters in haar blauwe habijt binnen. Ze buigen richting de ikoon van Maria. In het schemer zoeken ze een meditatie bankje en gaan zitten. Als ik mijn ogen dicht
Stilte is de beste voeding voor de ziel Meer lezen »
Er zijn ouders, die hun kind uit logeren laten gaan inclusief potje fluoridetabletjes. Alsof de tandjes onmiddellijk uit de kaakjes rammelen als je een dag zo’n pilletje overslaat. Maar goed, ’s avonds na het tandenpoetsen blijkt oma met geen mogelijkheid die kleine krengetjes uit het potje te krijgen. Er zit een kindveilige sluiting op! Oma
Het leven is levensgevaarlijk Meer lezen »
Soms zou ik iemand een tumortje gunnen. Begrijp me goed, ik heb nog nooit iemand kanker, tyfus of de kolere toegewenst. Het is ook niet uit haat dat ik het zeg maar het heeft heus niet alleen maar nadelen om de dood in de muil te kijken. De eerste keer dat iemand mij vroeg: ‘hoe doe
Iemand een tumortje gunnen Meer lezen »
Toen gezondheid uitgedeeld werd stond ik achteraan in de rij. Zolang als ik me heugen kan, was er altijd wel wat. Een chronische darmziekte, borstkanker en een hersentumor (nee geen uitzaaiingen, maar dat je al een keer door de kat gebeten bent wil dat niet zeggen dat je niet nog eens door de hond gepakt
Met een mug in de slaapkamer is alles erg Meer lezen »
Vanaf het moment dat de dood bij mij op schoot kwam zitten, is er iets veranderd in mijn leven. Deze keer ontsnapte ik hem nog maar ik weet dat hij in de buurt is en dat doet iets met mijn gevoel voor tijd. Neem nou de verjaardag van mijn kleindochter. Ze is een geworden. Hoera!
De dood, de tijd en het meisje Meer lezen »